یلدا مبارک

به خاطر گل روی دوست وبلاگی مریم ( آوای زن) عزیز که نگران  فراموش شدن سنت ها بود !

جای همگی خالی !

ميشه خدا رو حس كرد....

هوا هنوز تاريك، روشنه، از پشت پنجره ريزش اولين برف زمستاني را تماشا مي‌كنم؛ وسوسه مي‌شوم، پنجره را باز مي‌كنم، سرم را بيرون مي آورم و كج مي‌كنم به سمت آسمان؛ دانه‌هاي غلطان و لغزان برف رقص كنان روي صورتم مي‌نشيند؛ مورمورم مي‌شود؛ دانه‌ها مثل گوله‌هاي اشك سر ميخورند و از گونه‌ام پايين مي‌آيند. چه حس لطيفي، چه خنكاي دلچسبي!

خدايا مشود تو را حس كرد، مي‌شود تو را لمس كرد، مي‌شود تو را ديد تو در کوچکترین اجزاء هستی جریان داری حتي در دانه‌هاي كوچك برف در اولين ساعات يك روز برف آلود! 

نوشته شده در ساعت ۷ صبح روز پنجشنبه

تمرين جمله‌سازي

من و پسرم براي امتحان ميان ترم، ساختن اين جمله‌ها را تمرين كرديم:

م.م

متاسفانه خيلي خيلي دير سراغ آثار مصطفي مستور رفتم، شايد به اين دليل كه منتقدان ادبي در ابتدا نوشته‌هايش را جدي نگرفتند! جسته گريخته در مطبوعات مطالبي در مورد او و آثارش ‌خوانده بودم تا اينكه در يكي از شماره‌هاي روزنامه كيهان شرح مختصري از زندگي و عقايدش به زبان خود او چاپ شد و همين مرا ترقيب كرد تا كنجكاو شوم و بروم سراغ اولين كتابش " روي ماه خداوند را ببوس" ( نشر مركز) . يكي دو روز پيش خواندن آن را تمام كردم . محتواي آن بسيار با حال و هواي روحي اين روزهاي من كه سوالات جور واجوري در مورد خدا و هستي خودشان را به در و ديوار جمجمه‌ام مي‌كوبند، مناسبت داشت.

شايد كه نه يقينا آثار او در قياس با شاهكارهايي چون "سمفوني مردگان" و " سال بلوا" ي معروفي از امتياز چنداني برخوردار نيستند چون از ساده ‌ترين نوع روايت يا به تعبيري از زبان راوي ( اول شخص) استفاده كرده. همانطور كه خودش مي‌گويد شاید دلیلش این است که او دغدغه‌هايش را براي مردم عادي مي نويسد نه اهل فن . معتقدم براي انتقال حس و جريان آن در ميان افراد مي‌بايست از تكنيك‌هاي مختلف استفاده كرد. نا گفته نماندُ قبل از مطالعه كتابش سري زدم به سایت رسمی  او ( نام سايت در ليست پيوندها آمده) نمي‌دانستم شعر هم مي‌گويد ! آنهم شعرهايي ناب و از جنس بلور كه مي‌شود روحش را به وضوح از پس آنها ديد. مخصوصا شعرپرهیزکاری های صوفیانه.حالا ديگر بدون خواندن ديگر آثارش مي‌دانم كه كيست و چه مي‌گويد!!

قسمتهايي از كتابش را برايتان مي‌نويسم:

ص 10

" حالا اگر نتواني براي اين سوال يك پاسخ علمي و جامعه‌شناسانه پيدا كني مدرك دكترايت را نخواهي گرفت و مي‌شوي يك تحصيل‌كرده ابتر كه نه تنها كتابي منتشر نخواهي كرد، به شهرت هم نخواهي رسيد و آدمي كه مشهور نيست وجود ندارد. يعني وجود دارد اما براي خودش نه ديگران. كسي كه فقط براي خودش باشد تنهاست و من از تنهايي مي‌ترسم."

ص72

_ من به چيزهايي ايمان مي‌آرم كه اون‌ها رو بفهمم. منظورم از فهميدن تجربه و عقل است تو خداود رو تجربه مي‌كني؟

_ آدم‌هايي رو مي‌شناسم كه نه تنها وجود خداوند، بلكه ويژگي‌هاي او رو هم با نوعي بازي درك مي‌كنند و لذت مي‌برند. منظور من از بازي دقيقا تجربه كردن خداونده.

ص111

"نوشته‌هاي پارسا را خواندم. گمان مي‌كنم او عاشق شده بود. اما فكر نمي‌كنم خودكشي او ربطي به معشوق‌اش داشته باشد. احتمالا او خودكشي كرد چون درك‌اش كوتاه‌تر از ارتفاع عشق بود. او به جاي كنترل بر عشق، مغلوب مفهومي شد كه براي او تازگي داشت. او نه از معشوق كه از عشق به شدت شكست خورد. "  

جسارتا كمي تا قسمتي عارفانه!

خدايا اينهمه آدم و ميخواستي چي‌كار؟ اينهمه آدمهاي رنگارنگ! اينارو آفريدي براي چي؟ چند درصد اين آدمهات سرشون به تنشون مي‌ارزه! چند در هزارشون ذاتا آْدمن!  فقط آدم بدون هيچ پسوند و پيشوندي، چند تا از اين به قول خودت بنده‌هات تو رو براي خودت ميخوان، براي بزرگ بودنت براي رحيميت و رحمانيتت! دنياي به اين قشنگي بهشون دادي، آسمون فراخ، زمين گرم، درياي مواج، جنگل‌هاي سبز حتي اون ته ته كشورهاي گرسنه آفريقا پر از نعمته منتها از بي دست و پايي خودشونه كه گرسنه‌اند.

پس چرا آدمهات يه جورايي ازت طلبكارن، يكي مريضه شفا مي‌خواد، يكي پول و مقام مي‌خواد، يكي به طمع بهشت دست از سر مهر و سجاده و طواف كعبه برنمي داره! يكي از ترس جهنم كور‌مال، كورمال و با لرز دنبال صراط مستقيم مي‌گرده!  واقعا مگه تو چقدر به عبادت‌ها و عبوديت ما احتياج داري؟ مگه چند تا از نمازهاي شكسته بسته ما پيشت امانته كه مدام  اين ور اون ور ريا مي‌كنيم و پزش و مي‌ديم! چند تا از مكه رفتن‌هاي ما تجربه "خسي در ميقات"[1] و تمرين عبوديت بوده!

آخه ما رو ميخواستي چيكار؟ چند تامون وقتي به ثروت و مقام رسيديم يادمون نرفت كه از رگ گردن به ما نزديكتري!  بي كار بودي خودت و انداختي تو دردسر! با اين بنده‌هاي پر مدعا! اوني كه هوش و استعداد و امتياز داره ميگه ذاتيه، اوني كه از اينها بي‌بهره است يقه تو  رو مي‌چسبه كه چرا ندادي تقصير تو‌اِ، تا يكيشون احساس كم توجهي مي‌كنه شروع ميكنه به كفران ! چند در صد نه چند در ميليون از اين بنده‌هاي نازنينت كه اينقدر دوستشون داري تو رو درست و حسابي و اونجوري كه بايد شناختن! خب آره هستن ولي خيلي خيلي كم. چند در هزار به درد بنده‌هاي ديگه ميخورن چند تا از اين آدمهات اونطوري هستن كه تو مي‌خوايي باشن! نه اونجوري كه تو بخوايي، اونجوري كه بايد باشن! حالا تو هي ما رو تحويل بگير! همينطور نعمت‌هات و ارزوني ما كن! آخه ما به چه درد تو مي‌خوريم؟

اينهمه آدم قراضه این اکثریت تلخ بی‌احساس و مي‌خواستي چيكار؟ 

خدايا! اين‌همه آدم و ميخواستي چيكار؟                                    

B R T (Bus Rapid Transfer)

 نديدم، از خواهرم شنيدم كه بعضي از راننده‌هاي خطوط پر سرعت (BRT ) خانم هستند. مسافران خانم از در جلو سوار مي‌شوند و اگر آقايي طبق عادت چندين سال اخير از در جلو سوار شود ماشين سوت ميكشد و ...

و باز شنيده‌ام كه فمينيستها از راننده شدن خانمها كلي خوشحالي و پايكوبي كرده‌اند!

فمينيستهاي گرامي! زن‌گراهاي عزيز!

 والاّ بلاّ با راننده اتوبوس و كاميون و فوتباليست شدن و رفتن به باشگاه براي تماشاي فوتبال آقايان، زنان به حقوق حقه خودشان نمي‌رسند! بابا با چه زباني بايد گفت زنان ما زماني به حقوق خود دست مي‌يابند كه ايران به كنوانسيون بين‌المللي حقوق زنان بپيوندد. اين را من نمي‌گويم نظر اهل فن است و اين اتفاق نمي‌افتد مگر ايران در قوانين و فقه جاريه خود تغييراتي اصولي و اساسي بدهد. مشكل زنان ما راننده اتوبوس و كاميون شدن و كسب اين درجات دون‌ پايه نيست، مشكل زن ايراني اين است كه در شرايط مساوي براي كسب رتبه اجتماعي، اولويت با مردان است، زن ايراني طبق قانون حق رييس جمهور شدن ندارد، بايد به اجبار حجاب مصوب  داشته باشد، حضانت فرزند متعلق به پدر است حتي اگر صلاحيت نداشته باشد، حق طلاق با مرد است، براي خروج از كشور زن بايد اجازه كتبي و رسمي از شوهر داشته باشد، سهم الرث زن و ديه او نصف مرد است. اينها مشكلات زنان است !

زن ايراني زماني به حقوقش مي‌رسد كه جامعه ( مردسالار) ما به او نگاه جنسيتي و درجه دومي نداشته باشد، سهم او از مشاغل عالي دولتي بيش از يك يا دو درصد باشد! سرش را با بزرگداشت هاي كذايي چون "روز زن"، "روز مادر" و  جديدا "روز دختر"  گرم نكنند.

بله فمينيستهاي عزيز! كنكور مدتهاست سهميه بندي شده و ما بي‌خبريم، بسياري از دخترها امسال با رتبه‌هاي خوب در رشته‌هاي پايين‌تر جايابي شده‌اند! شما كجاي كاريد؟!! به اجرا گذاشتن مهريه (در حاليكه زن جوان هيچ پشتوانه مادي و معنوي ندارد) را چماق كرده‌اند و مي‌كوبند سر ما! آن آقايي كه به علت عدم توان پرداخت مهريه در زندان آب خنك مي‌خورد، زمان قبول مبالغ كلان در كدام عوالم سير مي‌كرد؟ وقتي همسرش توسط پدر شوهر، مادر شوهر و خواهر شوهر تحقير مي‌شد ايشان چه احساسي داشتند؟ وقتي غرور دختر جوان خرد مي‌شد ايشان كجا بودند كه حالا دم از دادخواهي مي‌زنند؟

فمينيستهاي محترم خوب بود به جاي شادي و پايكوبي از راننده شدن خانم ها و

انعكاس آن در مطبوعات، كمي هم به مسائل جدي‌تر آنها فكر مي‌كرديد!!