آدمهاي خاص، آدمهاي معمولي ( 2)

بحثمون درباره نگاه خاص و عاشقانه به پديده‌ها بود، منظور من از "نگاه عاشقانه" صرفا و لزوما  نسبت به جنس مخالف نيست، اين نگاه ميتونه نسبت به طبيعت به اطرافيان به كار و حتي نسبت به خودمون باشه، اينكه در جستجوي معنا در پس پديده‌ها باشيم. حالا در هر موقعيتي و در هرجايي كه هستيم. اين چند تا نمونه رو بخونين:

* يه فرد با نگاه خاص كه از سواد و معلومات برخورداره ميتونه " تاكاشي كويزومي" فيلمساز ژاپني باشه كه يكي از فيلمهاش به نام "پروفسور و معادله محبوبش" هفته پيش از سينما چهار پخش شد ( ايكاش فيلم رو ديده باشين). يه فيلم ساده در يك لوكيشن محدود اما در جستجوي كشف رازهاي روابط بين افراد كه باعث نجات همديگه ميشن.

* يا يه فردي مثل فروغ فرخزاد باشه كه اين روزها (24 بهمن) سالمرگش رو پشت سر گذاشتيم. اين شعرش رو دوست دارم :

به آفتاب سلامي دوباره خواهم داد

به جويبار كه در من جاري بود

به ابرها كه فكرهاي طويلم بودند

به رشد دردناك سپيدارهاي باغ كه با من

از فصل‌هاي خشك،گذر مي‌كردند

مي‌ايم، مي‌ايم، مي‌ايم

و آستانه پر از عشق مي‌شود

و من در آستانه به آن‌ها كه دوست مي‌دارند

سلامي دوباره خواهم داد[1]. 

* يا اين آدم ميتونه خانم زهرا پور حيدر آبادي[2]، معلم انشاي يه مدرسه تو شهرستان كوچيكي مثل بهار ( استان همدان) باشه. اين خانم معلم با ذوق، براي تدريس مفهوم "خدا" به دانش آموزان كلاس سومي خودش از اونها ميخواد نامه‌اي به خدا بنويسند و آرزوها و درد دلشون رو با اون در ميان بزارن، و به نتايج جالبي هم ميرسه، نمونه‌اي از نامه‌هاي بچه هارو بخونين:

_ چي ميشد زماني كه من به دنيا مي‌امدم، باسواد بودم و ديگر لازم نبود به مدرسه بيايم و درس بخوانم ( دانش آموز تيزهوش)

_ از اين كه خدا هستي و هر كاري كه بخواهي بكني خوشحالي مگه نه؟ منم اگر جاي تو بودم خوشحال ميشدم.( دانش آموز فعال)

_ كاشكي شيطان را زنداني مي‌كردي تا ما را گول نزند اگر شيطان نبود هم ما راحت بوديم و هم پيامبرانت اين قدر سختي نميكشيدند! ( دانش آموز بيش فعال)

- آيا واقعا كنارم هستي؟ نمي‌دانم اگر آرزوي پول بكنم به من پول مي‌دهي يا نه؟ ( دانش آموز راحت طلب)

نمونه هاي جالب ديگه اي هم بود كه من به همين ‌ها بسنده كردم. اين معلم موفق براي آموزش تمام مفاهيم انتزاعي از يك روش خاص خلاقانه استفاده كرده بود.

* ونهايتا اين آدم، بليط فروش ايستگاه اتوبوس سر خيابون ماست. اين پير مرد با ذوق شعرهايي رو كه خودش گفته، يا شعرهاي شعراي ديگه رو نوشته و چسبونده روي جايگاه مسافرها ! يا مثلا تو اعياد مذهبي يه پيام تبريك مي‌نويسه و مي‌چسبونه روي پيشخوان دكه خودش، عكسهاش هم گذاشتم اون پایین! قراره باهاش یه مصاحبه انجام بدم و تو همشهری محله منطقه پنج چاپ بشه.

اين اون نگاهيه كه من دنبالش بودم، براي نگاه "آگاهانه به زندگي" حتما لازم نيست خيلي هم با سواد و با معلومات باشيم !! درك معناي پنهان در پس پديده‌ها نياز داره به هوشياري و يه كم ذوق !!